Gecenin Şiirleri

Şiir için uykularından çalan şair Nikola Vaptsarov'a saygı ile...

I
Sanki kaç kere gözgöze geldik ki seninle
Sayısız kere yan yana geldiğimiz halde
Çok şey yaşamışız gibi çekip gitme

Oysa seni bileli yetimdir  yüreğim
Hatırımda ellerinle hiç sevilmemişliğim
Her şey yeni başlıyor gitme

Çok az kaldı aşka bekle
Bak ellerim duada, beraber uyanalım diye sabaha
Beraber uyanalım diye sabaha


II
Simdi sanıyorsun ki sen, mutlu biriyim
Rastlamadın ki hüznüme

Sanıyorsun ki sen;  vurdum duymaz yüreğim
Yanımda mıydın sanki gecelerce uykusuzken

Hatta sanıyorsun ki sen, yüzüm güler, sensizliğe rağmen
Gel de anlatsın sana ellerimle sinemi delen bu ben

Sanıyorsun ki sen, sevmek nedir bilmem ben
Çünkü hiç görmedin beni, yolunu gözlerken


III
Ben şiir doğurayım, sen bir ayrılık büyüt
Ben seni seveyim, sen bu yüreği unut
Devir senin devrin, bıraktım daim olsun

Vazgeçtim yalan dünden, sahtekar düşten
Yanılsama hali bu, biliyorum gerçekten


IV
Yürüdüm sana gelen yollardan
Mevsim daha çok kış...
Bir soranım da olmamış
Gözlerimde gözlerin ! Simsiyah ! gece gibi...
Ört üstümü kendinle; üşüyorum ey sevgili
Uyanmasız tatlı bir rüya gibi


V
Olsan ne çıkar, olmasan ne
Çoktan erdim sana; bilemezsin sen
Hem kime ne
Hem sana ne
Benim derdim kendimle !

VI
Git şimdi !
Bekle, umut et, yol gözle !
İnan ! Yalan değil ki illa her şey ve herkes !
Hayal kur; peşinden git
Ara, Bul; Nefret et, sonra affet !
Kazan... Kaybet...
Kaybetmeyi daha çok sev; o seni sen yapar !
Sımsıkı sarıl; ama özgür de bırak !
Önce Ağla sonra gülümse
Vazgeçme,  Vazgeçeme !
Korkma, kimsenin umurunda değil
Düş, sonra yine düş; ne olur ki ?!
Kalk ve Aşık Ol, Çok aşık ol
Ama sev, derinden sev...
Güven !
Sonra zannetme, emin ol..
Gez, dünyayı gez.
En çok da kendine yolculuk et.
Kim bilir, belki karşına çıkarım bir yerde
....
Hayat işte !