Doğmamış Bebeğime...

Ve kadın;
             ancak Aşk'la doğurmalı...
Ve erkek
             ancak Aşk'la dokunmalı...


----------------------------------------------------------------------------------

Bebeğim;
Ben annen olamayacağım
Bebeğim; üzülme... ben;  hiçbir bebeğe anne olamayacağım
Ne sana hayat verebileceğim; ne de bir yaşam doğuracağım sabahın seherinde
Yumuk ellerinden, tombik ayaklarından öpemeyeceğim
İlk yürümeye çalışmaların, ilk kelimelerin, ilk dişlerin de olmayacak
Diğer çocuklar gibi koşup oynayamayacaksın arka bahçede
Anne diye seslenip, gelip boynuma sarılamayacaksın
O cennet Kokunu içime çekemeyeceğim doya doya
Korktukça gök gürültüsünden, kucağımda saklanamayacaksın
Ya da güzel bir günde salıncakta sallanamayacaksın
O en çok sevdiğin masalı okuyup, uyuyamazsan ninni de söyleyemeyeceğim
Sana gelen bana gelsin yavrum diye dualar edemeyeceğim
Neyse ki hiç hastalanmayacaksın ! Neyse ki !...
En mutlu anında gözlerinin nasıl parıldadığını hiç bilemeyeceğim
Ne bir arkadaşın olacak kavga edip barıştığın; ne de belki bir kardeşin; oyuncağını paylaşamadığın
Ve Güle oynaya zamanın nasıl geçtiğini anlayamadığın güzel bir çocukluğun

Mesela ilk doğum günün, ya da okulunun ilk günü hiç olmayacak

Gururla bu benim kızım ya da oğlum diyemeyeceğim hiç

Mezuniyetler, gösteriler, şiir okumaları da olmayacak

Okuldan sonra bir sürü ödeve rağmen senin tutturmanla o filme de gidemeyeceğiz hiç
Ya da o meşhur hamburgerciye
Bana tüm gün okulda olanları yüksek sesle ve yanakların al al olmuş bir halde;  heyecanla anlatamayacaksın mesela
Mesela Öğretmeninin istediği kitabı bulmak için tüm akşam üzerimizi veremeyeceğiz
Hele o soruyu çözmek için hiç uğraşmayacağız

Sana Hilebaz olup, kolaya kaçmayı değil; emek ve çok çalışmakla kazanmayı da öğretemeyeceğim mesela
Namerdin karşısında omurganı dik tutmanı; ve ne olursa olsun haysiyetine sahip çıkmayı da !
Ve Herkese gülümsemeyi ve teşekkür etmeyi, Ve lütfen demeyi de öğretemeyeceğim !


Sonra; daha ileriki zamanlarda seni her sıkıştırdığımda of anne desen de;
Yine de kaçmayacaksın öpüşlerimden
Biliyor musun, kuzenlerin var;
Ve ben onları da çok öpüyorum çok seviyorum
Acaba nasıl olurdu aranız ? Hep merak etmişimdir.

Hem Kız olsaydın, saçlarını beline kadar uzatırdım kesin
Erkek olsaydın eminim hep peşinden koşardım
Ve her iki durumda da;  şüphesiz en çok babana benzerdin
Çünkü ben öyle isterdim
Zira Aşk'a Aşk'la karşılık vermek gerek !

Herkes umursamaz zannetse de sensizlikte beni
Ömrüm yenildiğim zamanlarla dolu güzel bebeğim
Ne sana can verebildim, ne babanı bulabildim
Yemin ederim hep seni hayal ettim
Ne yapsam da seni bir türlü göremedim
Olmadı işte...

Hem kimi tanır artık, kime güvenir bu yürek;
Seni ve beni vazgeçmeden sever hangi erkek
Başaramadım... Yapamadım bebeğim
Avuçlarında şefkat biriktirene rastlamadım hiç
Zaman kötü zaman !
Üç günlük Heves değil, olacaksa Sevda olsun ayakta tutan !
Çünkü sen Aşk olursan; ben de Aşk doğururdum. Güneş açardı memelerimde
Sütüm bitmez, canına can katardım.
Çok isterdim,... ölesiye isterdim

Şimdi Nerede bir çocuk görsem annesine koşan
Senle kendimi hayal ediyorum elimde değil
Sen de her çocuk kadar özel olurdun
Her çocuk kadar aydınlık ve saygı duyulası
Minicik boyunla, küçücük kalbinle; karşılıksız sevmeyi ispatlardın bana
Koşulsuz vefayı ve de

Artık çok geç !
Birlikte bir sürü anı biriktirip, yıllar sonra hatırlarken gülemeyeceğiz
Yeni şehirler, yeni ülkeler keşfedemeyeceğiz
Birbirimizi keşfedemeyeceğiz
Düşünebiliyor musun birbirimizi hiç tanıyamayacağız !!!
Seni hiç göremeyeceğim...  Beni hiç göremeyeceksin.
Olsaydın nasıl bir çocuk olacağını hiç bilemeyeceğim.
Sesini hiç duyamayacağım
Mutlu mutsuz zamanlarında daima yanında olamayacağım
Hiçbir sırrını paylaşamayacağım
Seninle dostluk arkadaşlık da kuramayacağım
Telefonumda Oğlum ya da Kızım diye kayıtlı kimse de olmayacak
Günün birinde Aşık olduğunda, kalbinin o ilk heyecanlarında içten içe her şeyi merak edemeyeceğim

Ben senin Annen olamayacağım...
Yapmak isteyeceklerin için yüreklendiremeyeceğim
Ya da koruyamayacağım
Esen yelden, yağan yağmurdan
Borandan kardan
En çok da kıymet bilmez vefasız insanlardan !
Siperin olamayacağım, Feda edemiycem kendimi !
Sığındığın olamayacağım !
Annen olamayacağım Annen !
Annen olamayacağım...
Affet beni !...
Affet beni !...
Affet beni !...

Esmer Ellerinde

Alşan Ozan Aslan'a


-------------------------------


Gözlerim kamaşırken, unuttum ben neredeyim

Ne çevirebildim bakışlarımı, ne yumabildim gözlerimi güzelliğine

Her bir salisesini, her bir anını beynime kazımak istercesine

Yüzlerce binlerce fotoğraf çektim gözlerimle

Ben, varlığı varlığımdan habersiz onunla doldururken içimi

O, varlığı varlığımdan habersiz sadece kendiydi

Ne güzeldi koklamak ellerini nefesi ile dopdolu
Ne güzeldi tanımadan, hesaplamadan olmazını olurunu

Ve onu bir daha göremeyeceğimin keskin telaşı

Sonra zaten günler geçti sayısız, haftalar vefasız

Aramızda uzanan mesafe çoğalır arsız

Menzili bilinmezde; hasret zamansız

Ben ne gördüm böyle beyaz bir karanlık

Ne tanıdım böyle ışıklı, böyle esmer aydınlık !!!
Bilmiyorum şimdi nerde kimin nesi
Kim bilir ne güzeldir onun sevmesi
Ne yapsa da uğruna ölünesi

Artık yok, kalmadı bile gölgesi

Masal Alemi ve Gerçekler

Masal aleminde yaşamak nasıl bir şey acaba ? Çok merak ediyorum doğrusu !

Herkes internette kıyasıya ve fanatikçe holiganca bir fikrin, bir kişinin tarafı.  Sorsan tek bildiği Atatürk bu vatanı kurdu, olmasaydı olmazdık, ne mutlu türküm diyene ve daha benzeri bir sürü ezberlenilip yutulmuş cümleler silsilesi !!!  

Bir de yakalarına taraf olduklarının bir nişanesini de takınca, yemede yanında yat ! : )

Dünyanın en doğru şeyini yapan insanlar oluverirler. Onların yaptığından onların inandığından başka bir doğru yoktur !

Hem beraber yaşayalım, herkes kardeştir derler (yarım ağızla !); milletin dilini, dinini tanımaya gelince ise öyle bir halk yok, öyle bir inanç ya da din yok derler !

Ey “Milli eğitim”in ulusalcı, cumhuriyetçi, demokrat BİLGİN halkı ! 

Ey "kendine müslüman" güruh !!!

RTE’ye sayıp sövmeden önce, o çok şahane aktörlerinizin, cilalı kahramanlarınızın (osmanlı ve tc devletlerindeki) çok da eski olmayan tarihlerde GERÇEKTE neler yaptıklarına dönüp bir bakın ! Tabii elbette vicdanınız var; ve adalet duygunuz var ise !

Şayet bebek öldürmek, kadınlara askerlerin tecavüzü, 17 yaşında birinin ( Erdal Eren’den bahsetmiyorum !) yaşının büyültülerek babasının gözleri önünde asılması; bir halkın mermi pahalı ve sınırlı olduğu için odunlarla dövülerek katledilmeleri; kurşuna dizilmeleri, mağaralara sığınan biçarelerin fare zehiri ve benzerleri ile öldürülmeleri; üzerlerine bombalar yağdırılması; kalanların evleri yurtları saydıkları alışmış oldukları yerlerden eziyetle sürülmeleri; hatta kızlarının onun bunun evinde besleme bir ezik olması ve kim bilir o evde başına neler gelmesi; şapka takmayı reddediyor diye bir şehrin üç gün bombardıman altında tutulması; ağır vergilerle aç bırakılan Çorumlunun eşeğinin dahi elinden alınması; normalse RTE’ye de kimse bir şey demesin lütfen !!!!

düşsüz, masalsız

düşsüz uykularda geçti ömrüm

masal nedir hiç bilmedi

Olsam

Olsam; Masumun hücresinde güneş
Dağdaki sönmez ateş
Olsam; o Yoldaşa kardeş
Hayal bu ya; bir de O Yare Eş...

Aynı Şehirde Ayrı Hayatlar

Aynı şehirde ayrı hayatlar sürdük hep

Aynı sokaklardan, aynı meydanlardan geçtik sayısız

Bir, en fazla üç dakikaydı ayıran bizi

En çok ben tanırım yoldaki sensizliği.

En çok ben duyarım sokak lambasında aksini

Belki sen gitmişken ben; ben gitmişken, sen varmıştın

Ne çok kalabalıklar sarmış ve ne manasız gündelik telaşlar dizi dizi

Ne gördüm bir Gün seni, ne geçirdim senli bir Geceyi

Yar ! nasıl sürülür izin geçip gittiğin yerden.....

Söyle, Söyle nasıl bulurum seni, adresin bende yokken ?.......

diyemezsin ya hani

bir sır gibi...
ayıp, günah bir şey gibi.
imkansız bir hayal,
Kaf dağının ardı, göze alınmaz yollar gibi,
diyemezsin; gidemezsin ya hani....
....
anla beni
bazen bu en güzeli…

Alnımdan Öpsen

Nasıl yalnızım ne bileceksin sen
Nasıl bir özlem bu nefesime işleyen
Soluğumu kesen
-------
Özledim çocuksu Sevincimi
Hiç umarsız sağa sola gitmeyi
Sokaklarında kaybolmayı mahlemin
Ah keşke yeniden doğsa neşesiyle yeni ben
gelse, düşse peşime
Güldürmeden gitmese
Sabrım kalmadı sanki
Umut desen hep boşa şükür !
Bari sen, sırf bekledim diye sevsen
Keşke bu yüzden memelerim yerine, alnımdan öpsen

mülteci

Ülkelerin tarihi gibiydi senle aşkımız;

Sen sınırlarımı zorlardın;

Bense teslime hevesli bir mülteci, topraklarındaydım.

Sürsen gitmez vursan gitmez

Karıncalara Basmadan Yürüyebilmek

Hayat sonsuz bir yerdi sanki; hiç bitmeyecek gibiydi;
Yok yere ölmeyi bilmeden ben.
Al al yanaklarla, arka bahçede koşarken,
Yan mahallenin ağaçları idi cezbeden

Çocuk sevinçlerle,

Özlemini duymaktı hayat, en güzel ayakkabıların.
Sonra rüyasına dalmaktı, hiç uyanmayı istemeden.
Hem bayramlar hep yakındır nasılsa. 

Arkadaşlarım vardı elleri yüzleri sıcacık
Çocukça Küsüp barıştığım
Sonra gidip endişesiz yaslandığım
Bezden topumu, bebeğimi paylaştığım, arkadaşlarım vardı benim.

Saçım karışsa annem tarardı

Düşsem babam kaldırırdı

Silahlar patlasa da

Onlar hep vardı, bana hiçbir şey olmazdı

Bana hiçbir şey olmadı

................

Bana çok şey oldu

Annem öldü

Babam öldü

Ben öldüm

Arkadaşlar desen sus-pus

Uzanmışlar yan yana ve içine kırmızı pembe bir gölün

Kulakları delen çığlıklar; söyle nasıl gülsün bu çocuklar !

Birkaç kavruk yıldı dün, Kısacık hayatımın felaketi bugün

İnsanı, insanla yok eden bu ahmaklık

Bu sefalet, bu kahredici cehalet

Bu kimseye yar olmayan memleket !

El verin; bitsin bu insanlığa ihanet !

Küçücük bedenimi alıp giderken

Görmediğim yarınlar size hediyem.

Mesele sevmek, güvenmek, bölüşebilmekti.

Çünkü hayat; kimseyi incitmeden;

Karıncalara basmadan yürüyebilmekti...

Yalnız Fotoğrafların Hikayesi

Çelimsiz ve gayretsiz yaşanmışlıklar toplamıydı olanlar zaten !

Yitik, eksik bir kalbin son atışlarına dönüştü heyecanlı telaşlar

Kabul mü? Hayır ! Rıza mı? Hayır !...

Tek başına, kolayca; basit ama onurlu bir tenhalık !

Ve mahpussa cesaret, tükenirsin yürek sızıntısı ile

Bul, kurtar beni diyen o sesi kaybedersin

Ya sen sağırsındır ya da o küskündür derin

Konuşan; düşüncelerinin iftirasıdır sana! Utanmadan, sıkılmadan!

Hep senden farklı söyler, hep sana tuzak!

Dost meclislerindeki teselli; mavi de bile incitir

Kırılırken bile ah etmez, gülümsetir

Kabul et artık! En kalabalık anlarında bile yalnızsındır; dişlerinin arasında

Hep olduğun gibi fotoğraflarında!...

sen

sen Ararat

sen Fırat

doğurmadığım Evlat

Varılmaz; aşılmaz;
O en tatlı Vuslat !..

önce adam olmalı !

her şeyi unutturacak biri olmalı
dünü, yarını, olmuşu, olmamışı
Mehmet Efe'nin dediği gibi ağaç olmalı
sarmaşık özellikli ama mümkünse : ) sarmalı, sarmalamalı
hangi kol hangimizin, hangi bacak hangimizin bilmemeliyiz...
öyle bütünleşmeliyiz !
her şeyi unutturacak biri olmalı en temizinden
neden yaşadığımızı hatırlatmalı sadece öpücükleri ile
sevmeye geldik :) öyle ya canlar
kimse bu hakkımızı elimizden almamalı
o sevgili bile !
öyle biri olmalı ki, şirazemizi oynatmalı, dengemizi bozmalı
Ama gel gör ki, onsuz da olmamalı
Deli olmalı ama yalnız bizle dolmalı
Gecemize değil; sabahımıza misafir olmalı
Çok ciddiyim, bize en lazımı, aklımızı başımızdan almalı
Her şeyi unutturmalı, ama önce adam olmalı !!!

Teşekkür - 1

Tuzaklarla uzaklaşan "Hakikat ve Mana" dostlarla kazanılırmış.
Ve mayası sağlam, aslı haysiyetli ise bireyin, hiçbir kötülük ona değmezmiş.
Mutlu ve hızlı bir şekilde yeniden kendi olur,özüne dönermiş.
Zira armut dibinden uzağa asla düşmezmiş !!!

Bizi yolumuza çeviren, ışığımızı kuşandıran, umut olan, can olan canan olan, yapmak istediklerimiz konusunda yüreklendiren, hiçbir anlamı olmayan boş işlerle ilgili elimize, dilimize kilit vuran; tatlı varoluşları ile yüreğimizde mutluluk, ruhumuzda huzur olan dostlar hiç eksik olmasınlar !
Onlarla Hakiki, onlarla Manalıyız biz !

Hayat ve ördüğü kaçınılmaz şartlar bazıları ile yıllarca görüştürmeyip ayırmış; bazıları ile de her anımı yaşatmış olsa da; çıkarsız dostlukları ve sonsuz arka-taş'lıkları noktasında bana "ben dünyanın en şanslı insanıyım" dedirten muhteşem insanlara sahip olduğum için; bunu yaratan muktedire; Enerji'ye, Allah'a ya da bazınız Tanrı'ya deyin; işte ben o Bilinmez'e daima şükran duyup, minnetar olacağım. !

Teşekkür ederim, teşekkür ederim.

Sevgiyle yazdım 

Aşk-ı Vefa...

EY AŞK; BAŞIM GÖZÜM ÜSTÜNESİN DE SEN HEP
NEDİR PEYİYİ AYAKLAR ALTINA ALINIP ÇİĞNENMEME SEBEP ?
REVA MIDIR BU ?
YOSA GÜNÜ GELİNCE BİTECEK BİR CEFA MI ?
-----
VEFANI GÖSTER BANA !
VALLAHİ BEN HEP SADIĞIM SANA !!!...

Gitmek Lazım

Gitmek lazım bazen !
Biraz oraya, biraz buraya
Ama gitmek lazım
Biraz ordan, biraz burdan...
Biraz kendinden, en çok da Yalan'dan !...
Nereye olursa ! Sadece gitmek lazım
Belki güzel bir gönül gözlüyordur yolunu
Alır sarar sarmalar; korur seni kimbilir !?
Gitmek lazım !
Rastlamak için diğer yarına !
Riyadan kaçıp, şefkate sarılmaya
Gitmek lazım yolun diğer ucuna
Gitmek lazım, aşk için aşka !!!
Bulunur belki o huzur,
Kim bilir belki aşkla ya da yol almakla

Sen Beni Sevmezsen...

Şimdi sevmezsen  sen beni;

Ne olur ki ?!

Güneş mi doğmaz, 

Ay mı geceyi aydınlatmaz ?

Ne olur sen beni sevmezsen ?

Ne olur sevsen,

Ne olur sev...