TEK BAŞINALIK

Seni hatırlatıyor;
bu sessiz akşamlar
güneşsiz sabahlar
yağan yağmurda tek başınalık

ELEŞTİRİ ÜZERİNE

Çoğunlukla herkes yaşadığınız olumsuzluklar hakkında fikir sürmeye pek meraklıdır.

“ah ne olacak böyle senin halin” “üzülüyorum senin için” “sende bir türlü kurtulamadın aynı hatayı yapmaktan” “ah ah, tüh tüh”

Kimse tutup da sizin, o her ne ise; kurtulmanız/çözmeniz adına; şöyle içi dolu, sevildiğinizi hissettiren, yapıcı güzel bir cümle kurmaz.

“seni anlıyorum. Zor olmalı mutlaka. Ama çözmek için bir yol olmalı ” 

“nasıl bir şey olduğunu tahmin ediyorum ve bunun için yapabileceğim bir şey varsa lütfen söyle”
“bununla ilgili bir fikrim var, nasıl kurtulabileceğine yardımı olabilir. Uygun olduğun bir zamanda bununla ilgili konuşmayı çok isterim” türünden cümleler kuramazlar.

Çünkü bu türden insanlar, sizin için çoktan karar vermişlerdir !

Empati yapmak, içinde bulunduğunuz şartları düşünmek, tartmak; size; sizin için faydalı olabilecek bir yol, bir çözüm üretmek hiç gelmez akıllarına. 

Dediğim gibi; onlar çoktan karar vermişlerdir ve sizin işe yaramaz, elinden iyi şeyler gelmez biri olarak nitelemişlerdir !

Milyon kere duydunuz biliyorum ama; en güzel eleştiri, yapıcı olandır !

Ve hatta bir adım ileri giderek; en güzel eleştiri; olumlu ya da olumsuzluk karşısında empati yaparak; o kişinin duygu ve düşünce haline bürünerek;

Olumlu hali ile; sevinip, sevincini çoğaltmak; neşesine ortak olmaktır

Olumsuz hali ile; dertlenip, derdini azaltacak çözümler aramak; fırsatlar yaratmaktır.

Zira ancak ve sadece karşısındakini seven böyle yapar !

Herkese yanlış yaptıklarında da; yalnız kaldıklarında da ellerinin uzanıp “yapıcı” sohbeti ile teselli bulacakları samimi, sıcak dost sarılmaları ve ihtiyacı olduğu her an seslerini duyabilecekleri, yanıtlanan telefonlarla hakiki dostlar dilerim.

Ben mi?! 

Ben de yıkıcı eleştiriden nasibini almış da bunları yazmış biriyim işte.

Dünya Asla İyi Bir Yer Olmayacak

Dünya hiçbir zaman iyi bir yer olmayacak.
Çünkü her yeni doğan, onu kendisi ile beraber tanımlıyor.
Ve ancak ve nadiren kimisi 50'sinden sonra anlıyor her şeyin gelip geçici olduğunu.
Ne zaman yavaşlamaya başlayınca, ne zaman saçlarına aklar düşünce, ne zaman artık hırsları ile sürekli bir savaş halinden yorulunca...
İdealizmin, prensiplerin, amaçların; bireyi o arzuladığı noktaya taşımasının ya da taşıyamamasının ardından geriye kalanla ortaya çıkan HAKİKAT'in aslolduğu zamanlarda anlıyor insan.