Esmer Ellerinde

Alşan Ozan Aslan'a


-------------------------------


Gözlerim kamaşırken, unuttum ben neredeyim

Ne çevirebildim bakışlarımı, ne yumabildim gözlerimi güzelliğine

Her bir salisesini, her bir anını beynime kazımak istercesine

Yüzlerce binlerce fotoğraf çektim gözlerimle

Ben, varlığı varlığımdan habersiz onunla doldururken içimi

O, varlığı varlığımdan habersiz sadece kendiydi

Ne güzeldi koklamak ellerini nefesi ile dopdolu
Ne güzeldi tanımadan, hesaplamadan olmazını olurunu

Ve onu bir daha göremeyeceğimin keskin telaşı

Sonra zaten günler geçti sayısız, haftalar vefasız

Aramızda uzanan mesafe çoğalır arsız

Menzili bilinmezde; hasret zamansız

Ben ne gördüm böyle beyaz bir karanlık

Ne tanıdım böyle ışıklı, böyle esmer aydınlık !!!
Bilmiyorum şimdi nerde kimin nesi
Kim bilir ne güzeldir onun sevmesi
Ne yapsa da uğruna ölünesi

Artık yok, kalmadı bile gölgesi